اگر در چنين قلبى براى ما محبت پيدا شود و محبوب مؤمنين باشيم ، بىترديد بركات اين محبت و دوستى ، ما را تحت پوشش خود قرار مىدهد و بدينوسيله به عالم معنا متصل مىشويم و در فضاى نورانى دل مؤمنان نام و يادمان نيز نورانى مىگردد . و حضرت مىگويد : واجعل لَنا فى صُدُورِ المؤمنين وُدّاً . . . خدايا در دلهاى مؤمنين براى ما محبت و مهربانى قرار بده . اگر كلمه [ مؤمنين ] را در مصداق كاملش معنا كنيم جز امامان معصوم عليهم السلام به كسى صادق نمىباشد در اين صورت معناى جمله حضرت لطيف‌تر مىشود ، كه خدايا در دلهاى ائمه هدى عليهم السلام ، براى ما محبت و مهربانى قرار بده ، اين تفسير از عمده خواسته‌هاى هر انسان عاقل و خردمنديست كه در مكتب اهل بيت عليهم السلام ثبت نام كرده است و اگر همين دعا را خواستهء خود حضرت بدانيم ، معنا چنين مىشود كه خدايا در دلهاى مؤمنين بر ما اهل بيت و امامان معصوم عليهم السلام محبت و مهربانى قرار بده ، تا اينكه آنها امام زمانشان را در هر زمان محبوب خود يافته و به بركت همين مهربانى و محبت ، هميشه در ميهمانى آسمانى آنان شركت نموده و از بركاتش بهره‌مند گردند . در اين صورت جمله بعدى هم معنا پيدا مىكند [ وَ لا تَجعل الحَياةَ عَلَيْنا نَكِداً ] زندگى را بر ما دردناك و اذيت كننده قرار مده . اگر محبت و مهربانى امام زمان عليه السلام در دل‌ها شكل بگيرد به صورتى كه هركس آن را بر خودش يك ارتباط بداند از اين طريق راه خوب زندگى كردن را مىيابد و تمام فشارها براى او قابل تحمل مىشود .